<<การที่เราจะรักใครสักคน...

 ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

 ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน

แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค

 เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

 ไม่ต้องไปเสียเวลาว่าเขาจะทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า

                 วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักหรือยัง

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา

                  แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

              ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขาว่าเขาเคยมีใครยังไง

                  แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต...ถึงอย่างไรก็คือ “อดีต”

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

              เมื่อทะเลาะกัน คำวา “แพ้” หรือ “ชนะ” ก็ไม่สำคัญ

                  เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้เขาสบายใจ

<<การที่เราจะรักใครสักคน....

              ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา

                   แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

              ไม่ควรหูเบาเพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

         ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

              ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอ

                 ก็สามารถทดแทนคำว่า “รัก” ได้ดี แม้สักล้านคำ

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย

                  เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน

                  หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ

                   เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา

                  แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ

                  แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขาตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป

                  เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกินไป

                 ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือ “ตัวเราเอง”

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ

                  ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นอีกต่อไป

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

             แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ

                 ว่าความสุขจากการทีได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

        จงเชื่อมั่นในตัวเขามากๆ

<<การที่เราจะรักใครสักคน...

           ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ

<<... ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง

         ความรักเป็นบทเรียนดีๆ

           ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตนเอง

           ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น

          ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ

                  นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้

        ... จากการที่เราได้... รัก...ใครสักคน...